I Almost Remeber - 2015 (on going)

          The transformation of the city has revealed layers of time and forms between the current buildings and the ones which undergone changes or reflect its nature still. These layers on the plane of change and time create a veiled and implicit type of past due to placing the new one over the old. In turn, the resulted incompatible, unorganized, and interrupted buildings add another level of artificiality to the overall structure of the city. This artificial conglomeration results in gaps and breakages in the minds of individuals and the city itself. This injury has taken place over the city culture that also covers the past induces a blunt relationship between the individual and the place lived in.

         In this work, in which objects, spaces, and mostly today's individuals are examined, the above-mentioned history of the city and the mental discrepancies and detachments between today's structures have been explored.

          Sehrin dönüsümü, degisime ugrayan ya da onu yansıtan yapılarla günümüz yapıları arasında zaman ve form katmanları ortaya çıkarmıstır. Degisim ve zaman düzlemindeki bu katmanlar, eskinin üzerine yeninin konması sonucu üstü örtük bir geçmis yaratmaktadır. Bunun yarattıgı uyumsuz, düzensiz ve aksak yapılar kentin genel yapısın da yapaylık katmaktadır. Bu yapay oluşum, bireyin ve genelde kentin hafızasında kırıklıklar, boşluklar yaratmaktadır. Geçmisi de kapsayan kent kültüründeki bu zedelenmislik bireyle yasadıgı yer arasında kör bir iliskiye neden olmaktadır.

           

           Nesneler, mekanlar ve agırlıklı olarak bugünün bireylerine yer verilen bu çalısmada, yukarıda sözü edilen kent geçmisi ile bugünkü yapılasma arasındaki zihinsel bosluk ve kopukluk ele alınmıstır.